INT_TO_UINT16

1) Przeznaczenie bloku

INT_TO_UINT16 służy do konwersji wartości wejściowej typu INT w Simultusie do wartości 16-bitowej, poprzez zachowanie tylko dwóch najmłodszych bajtów wartości wejściowej.

W Simultusie typ INT na wejściach i wyjściach bloków jest typu int32 (4 bajty), dlatego:

• na wejściu bloku występuje 4-bajtowa liczba całkowita ze znakiem (int32),

• w trakcie działania bloku:

  • odrzucane są dwa starsze bajty wartości wejściowej,

  • wykorzystywane są dwa najmłodsze bajty,

• z tych dwóch bajtów tworzona jest wartość 16-bitowa,

• wynik jest następnie prezentowany na wyjściu jako INT (int32), zawierający wartość z zakresu 16-bitowego.

Blok nie wykonuje klasycznej konwersji matematycznej, lecz operuje na reprezentacji bajtowej wartości wejściowej.

2) Interfejs bloku (wejścia / wyjście)

Wejście

in
Typ: INT (w Simultusie: int32, 4 bajty)

Zakres wejściowy:
[-2147483648 … 2147483647]

Wyjście

out
Typ: INT (w Simultusie: int32, 4 bajty)

Zakres wartości wyjściowej:
[0 … 65535]

Wyjściowa wartość odpowiada 16-bitowej liczbie utworzonej z dwóch najmłodszych bajtów wejścia, zapisanej jako int32.

3) Zasada działania (na poziomie bajtów i bitów)

Blok działa w następujący sposób:

1. Przyjmuje wartość wejściową typu int32 (4 bajty).

2. Odrzuca dwa starsze bajty tej wartości.

3. Zachowuje dwa najmłodsze bajty (16 bitów).

4. Tworzy z nich wartość 16-bitową.

5. Wynik prezentuje na wyjściu jako INT (int32).

Schemat logiczny:

Na poziomie bitów:

• out = in AND 0xFFFF

4) Konsekwencje wynikające z obcinania starszych bajtów

Ponieważ blok wykorzystuje wyłącznie dwa najmłodsze bajty:

• informacje zawarte w dwóch starszych bajtach wejścia są bezpowrotnie tracone,

• znak liczby wejściowej nie ma znaczenia dla wyniku,

• blok nie zachowuje relacji matematycznej między in i out.

Oznacza to, że:

• różne wartości wejściowe mogą dać ten sam wynik wyjściowy,

• wynik zależy wyłącznie od najmłodszych 16 bitów wartości wejściowej.

5) Zakres i interpretacja wyniku

Po konwersji:

• wynikowa wartość mieści się zawsze w zakresie [0 … 65535],

• na wyjściu bloku jest ona typu INT (int32), ale:

  • logicznie reprezentuje wartość 16-bitową.

Wyjście nie zawiera informacji o znaku ani o starszych bajtach wejścia.

6) Procedura użycia krok po kroku

1. Podłącz wartość typu INT (int32) do wejścia bloku.

2. Traktuj tę wartość jako źródło danych, z którego istotne są tylko dwa najmłodsze bajty.

3. Odczytaj wyjście out jako wartość z zakresu 0…65535.

4. Używaj wyniku jako:

   • wartości 16-bitowej,

   • wartości rejestrowej,

   • składnika dalszych operacji (np. ComposeInt32, ComposeReal4).

7) Przykład na konkretnych liczbach

Dane wejściowe:

• in = 488645668

Postać heksadecymalna (int32):

• 488645668 = 0x1D1A2424

Dwa najmłodsze bajty:

• 0x2424

Interpretacja jako wartość 16-bitowa:

• 0x2424 = 9252

Wynik na wyjściu bloku:

• out = 9252

Przykład pokazuje, że:

• dwa starsze bajty (0x1D1A) są ignorowane,

• wynik zależy wyłącznie od najmłodszych 16 bitów.

8) Jak można wykorzystać blok INT_TO_UINT16

Blok INT_TO_UINT16 stosuje się, gdy:

• wejściowe dane są dostępne jako INT (int32),

• logicznie interesuje Cię wartość 16-bitowa zawarta w dwóch najmłodszych bajtach,

• starsze bajty nie mają znaczenia lub są nośnikiem innych informacji.

Typowe zastosowania:

• przygotowanie danych do pracy z rejestrami 16-bitowymi,

• maskowanie starszych bajtów wartości wejściowej,

• konwersja danych przed użyciem w blokach:

  • ComposeInt32,

  • ComposeReal4,

• praca z protokołami lub urządzeniami, które operują na 16-bitowych rejestrach, przy jednoczesnym użyciu typu INT w Simultusie.